Binnen weg of binnenwegen?

En dan opeens overvalt het mij, geen zin om buiten te fietsen, omdat het grijs is, nat, winderig en saai. Binnen fietsen kan, alles staat er klaar voor, maar daar beleef ik veel minder aan. Herkennen jullie dit?

Ik ben graag buiten, sterker nog, mijn werk doe ik zoveel mogelijk buiten. Van het herfstachtige weer kan ik juist erg genieten, het past zo goed bij menselijke gevoelens. Gevoelens die we in onze huidige maatschappij steeds minder delen met elkaar, steeds minder ontvangen en beleven. De storm langs mijn oren, kan ik lekker laten razen, terwijl boosheid en frustratie ruimte krijgen. De prachtige wolken, die weergeven dat alle emoties er mogen zijn en ook weer weg gaan. Af en toe een zonnetje, die vanzelf een glimlach op mijn gezicht tovert. Een regenboog die kleur aan alle emoties geeft, tot het grootste geluk in je leven. Of gewoon de saaie, windstille, bewolkte momenten, omdat je soms in een bui kunt blijven hangen, het is goed zoals het is. Hier, nu in dit moment. Kom ik eens een dag minder buiten, dan voelt deze dag kaal. Bijzonder, dat dit gevoel om niet buiten te willen fietsen, me juist in deze donkere maanden dan toch overvalt.

Overwegen?
Komt de vraag: Ga ik binnen weg fietsen op de Tacx, met Wahoo of Swift?
Fietsen, lekker droog binnen, maar wat drijft mij tot deze keus? Ook van binnen fietsen, wordt je drijfnat, gewoon omdat er geen rijwind is.
Of ga ik naar buiten en pak me juist goed in? “Het weer is nooit slecht, je kunt wel verkeerde kleding aan trekken”, zeg ik vaak. De stoute schoenen aantrekkend, overweeg ik welke route nu het best past. Mezelf al afvragend welke “binnenweg” ik zal nemen, voor het geval de kou me overvalt, dat werkt vaak verstijvend.

Kom, lekker naar buiten, peddelen over wegen en paden, singletracks en binnenwegen. Ook al komt er een pittige tegenwind, wordt het een stormachtig glibberritje, wegwaaien zal ik niet. Wel mijn gedachten, mijn piekers en mijn verdriet. Ik moet opletten, concentreren om niet weg te glijden. Lekker aan het modderen, heerlijk dat lucht op. Ook een regenrit brengt wat. Lekker nat en vies van de blubber, ga ik nog een laatste dwarsweg in. Niet wegkijken bij verdriet, tegenslag of teleurstellingen. Ga er door, gewoon omdat elke weg, ook een dwarsligger, een onderdeel van je levensweg is. Vermijd geen moeilijke obstakels, neem geen binnenweg of snelweg, neem ze en wees in het moment. Ervaren, voelen, dit, hier en nu.

Opeens voelt mijn hele lijf het effect. Op weg, de o zo vertrouwde weg naar huis, komt de ontspanning en stroomt de energie.

Keep in contact: met jezelf, met je gevoelens, in het moment.